“Bestaat er echt geen andere mogelijkheid?” Hoofdschuddend knikt ze nee. Een beetje ongerust kijken we in elkaars ogen. We denken hetzelfde. Hij beseft het nog niet, wij des te meer. Het is supersimpel, verzekert ze ons. Voor haar ja, maar voor ons… Terug buiten staan we te keren en te draaien. Supersimpel? Vergeet het, dit betekent oorlog.
De volgende dag. Vol goede moed beginnen we eraan. Om al na tien minuten wanhopig te worden. Dit lukt nooit! Zijn blik is dodelijk, zijn nageltjes scherp. Nog één keer en hij valt echt aan.
Minoe, mijn stoere kater, heeft een blaasontsteking en daarom moet hij elke dag een pilletje krijgen. Tien dagen lang. Wie Minoe kent, weet dat hij dit niet zomaar toestaat. Zelfs niet voor één keertje. Probeer ook niet slim te zijn door dat pilletje in eten te verstoppen. Hij zal nog liever verhongeren. Kattenboeken moet je niet geloven. De schrijvers vergeten dat je de bek van een kat nooit zachtjes kan openduwen, er ondertussen een pilletje kan inleggen en de bek terug zachtjes kan sluiten. ’Zachtjes’ en ‘de bek van een kat’ zijn begrippen die niet samengaan. Niet! En tuurlijk vindt de dierenarts het simpel, ze doet niets anders!
Met volgende situatieschets als gevolg… Ik wikkel Minoe in een handdoek en leg hem in de zetel waarna ik mijn benen rondom hem sla (probeer maar op een andere manier een spartelende kat met scherpe klauwen te ontwijken). Ondertussen wordt hij geknuffeld en geaaid om hem gerust te stellen (wat twee keer lukt, nadien weet Minoe ook wel wat er gaat gebeuren). Vervolgens plaats ik mijn linkerhand op zijn slapen en trek zijn bekje open. Met mijn andere hand duw ik de onderkant open. Op dat moment, een kwestie van seconden, legt mama het pilletje op zijn tong en druk ik zijn bekje terug toe. Nu komt het moeilijkste stuk (of dacht je dat het voorgaande moeilijk was?): ervoor zorgen dat hij het pilletje inslikt. Ik hou Minoe zijn bekje toe en wrijf ondertussen onder zijn kin. Tenslotte herhaal je alle voorgaande stappen. Dit lukt immers nooit vanaf de eerste keer.
Nog zes pilletjes te gaan…
