Archief voor juli, 2008

Royalty-watcher

Zondag 1 augustus 1993: ons land wordt wakker zonder koning. De dag ervoor is koning Boudewijn gestorven in zijn vakantiehuis in Motril, Spanje. België is in de rouw. Boudewijn wordt opgebaard in het koninklijk paleis en duizenden mensen staan aan te schuiven om hun vorst een laatste groet te brengen. Vijftien jaar geleden was ik 7 jaar en ik herinner mij de beelden nog zeer goed. Vanuit een helikopter filmde een camera allemaal kleine mensjes die lange rijen vormen. Op de grond werden mensen geïnterviewd die moeite hadden om hun tranen te bedwingen. Ik zat in de zetel en begreep dat hele schouwspel niet. Kenden al die mensen de koning dan persoonlijk en waren ze daarom zo verdrietig?  

Noem mij gerust een fan van het koningshuis of beter gezegd, een fan van de berichtgeving over het koningshuis. Biografieën over leden, artikels in Story, reportages in Royalty, … fantastisch vind ik het. Wanneer gaat prins Albert van Monaco trouwen, waar brengt prinses Victoria van Zweden haar vakantie door, heeft prins Harry nog zware feestjes achter de rug, is prinses Mathilde mooier gekleed dan prinses Maxima en hoe zit het eigenlijk met de dood van prinses Diana?

Natuurlijk zijn sommige fratsen van leden belachelijk zoals prins Laurent die de foto’s van zijn tweeling probeerde te verkopen. Het is ook een beetje triest dat prinses Maxima het Nederlands veel beter onder knie heeft dan onze koningin Paola hoewel die laatste al veel langer in een Nederlandssprekend gebied woont. En ja, ons dotatiesysteem moet dringend worden aangepast zoals bijvoorbeeld in Nederland het geval is. Maar toch blijft het wel en wee van de diverse monarchieën mij boeien. Ik weet niet vanwaar die fascinatie vandaan komt., dat 7-jarige meisje heeft er immers nooit over gedroomd om prinses te worden…  

Reacties (2)

Met C of K?

Zijn staart klopt vliegensvlug van links naar rechts, zijn oortjes staan recht naar omhoog en zijn buikje is tegen de grond gedrukt. Hij sluipt een beetje dichter en wacht. Zonder ook maar één snorhaar te bewegen. Dat schouwspel herhaalt zich enkele keren tot hij plots uithaalt naar het grote roodharige monster aan het raam: het gordijn.

We hebben een nieuwe kat: Kasper. Genoemd naar Casper the friendly ghost, niet naar Kasper uit Thuis of Kasper als één van de Driekoningen. Kasper met een K blijkt helemaal niet zo onschuldig te zijn als zijn naamgenoot met een C. Hij houdt vooral van onze gordijnen. Mijn mama houdt niet van Kasper die in de gordijnen hangt. Ook de kussens in onze zetels blijken fijn krabmateriaal te zijn. Mijn mama…? Juist ja. En het bloemetjeslint in mijn kamer is wel heel interessant. Ik begrijp wat mijn mama voelt.  

Kasper zit vol energie, kent amper rust en is hyperactief. Ik denk er sterk aan om de whiskasbrokjes te vervangen door rilatine. Bovendien is hij gezegend met scherpe tandjes en vier poten met al even scherpe nageltjes. Dit alles heeft hem al de bijnamen “Kasper, het monstertje” en “Kasper, de piraat” opgeleverd.    

Kortom, nadat we jaren een lome kater als huisgenoot hadden, worden we nu een beetje gek van al dat jong geweld. Na anderhalve week trek ik volgende conclusies:

  • Het verschil tussen mijn armen en een krabpaal is niet altijd duidelijk.
  • Ik ben een kattenspeeltuig waarop je naar believen kan klauteren.  
  • Een schoenenrek is niet moeilijk om omver te duwen.
  • Schoenen blijken bovendien geschikt te zijn als tandenborstel.  
  • Draden aan de computer zijn grappig: je kan erop bijten, ze opzij duwen, ze wegtrekken, …  
  • Het is avontuurlijk om de kippenwit op de boterham van je baasje stelen.
  • De krant smaakt lekker.
  • Je kleedje ook.
  • De ballonnen die bedoeld zijn als afschrikmiddel, zijn best leuk.
  • De afstandsbediening van de televisie dient om van de zetel te gooien.
  • Een GSM lijkt verdacht veel op een afstandsbediening, je kan er dus net hetzelfde mee doen.    

Begrijp ons niet verkeerd, we zijn gelukkig met onze nieuwe kat maar zullen dat nog meer zijn wanneer hij de trekken van zijn voorganger vertoont. Tot dan blijven we overal Keep off spray spuiten.    

Laat een reactie achter

Chocoladetruffels en een ontslag

Gekke dingen dromen, ik weet er alles van. De ene keer word ik geofferd door heksen, de andere keer krankzinnig verklaard omdat ik mensen opsluit in kerken. Dan ben ik plots een kapitein op een boot en blijkt Engeland te bestaan uit modderige stranden en besneeuwde bergen. Of ik ben de beste windvliegerbouwer van de wereld.

Vannacht was het weer zover. Samen met enkele mensen liep ik op de speelplaats van mijn middelbare school. Ik weet niet wie er allemaal was, maar ik herkende mijn meme en Antje. We stonden te wachten aan de deur. Op Yves Leterme bleek even later. Hij begroette ons enthousiast en gaf een rondleiding want mijn oude school was blijkaar het kloppende hart van de Vlaamse regering. Diverse politici zwaaiden naar ons. Nadien kregen we chocoladetruffels. Heerlijk! En toen begon het te regenen. Leterme verontschuldigde zich en gaf een paraplu. Antje’s rok was ondertussen helemaal doorweekt dus gingen we even naar de badkamer. Die bleek zich in een apart huis binnenin de school te bevinden. Toen we ons een beetje afgedroogd hadden en de deur achter ons toetrokken, stond Leterme ons op te wachten. We namen uitgebreid afscheid en stapten vrolijk door, ik keek nog een laatste keer om en zag een ontspannen man staan, klaar om de volgende groep te gidsen. Maar eerst nam hij nog een stukje chocolade.

En dan sta je op en lees je de eerste zin van je krant: “Yves Leterme heeft aan de koning zijn ontslag aangeboden als premier.” 

Tijd voor kilo’s chocolade, lijkt me…      

Laat een reactie achter