Na een jaar intensief voorbereiden, is Evelyn sinds vrijdag 8-8-8 officieel mevrouw Van Hee. Vooraleer ze zichzelf zo mocht noemen, stond er eerst een vrijgezellendag op het programma. Zaterdag 26 juli was het zover. Rond half 9 stonden vijf pink ladies (Stephanie, Elke, Evy, Ellen en ikzelf) – in aangepaste outfit, namelijk een knalroos jasje - aan de stoep van haar appartement. De bruid zelf was al nerveus – met de tenue aan die we voor haar voorzien hadden (een zwart bruidsjurkje, een sluier, een fluoroze kousenband, …) – aan het wachten. In twee auto’s, beschilderd met teksten zoals bachelorette party, ontvoerden we de bride to be naar Korteberg. Zonder enig vermoeden van wat we met haar van plan waren. Toen we aankwamen bij Katty hielden we haar niet langer in spanning: tijd voor een workshop zilveren ringen maken. Vingers meten, zilverdraad spuiten (bij de ene lukte dat al wat vlotter dan bij de andere, en dat lag niet aan de eerder gedronken champagne), steentjes kiezen, drogen, bakken, schuren, polijsten, … en een paar uur later stonden we alle zes te pronken met onze zelfgemaakte ring. *definitely bling bling*
Na al die creativiteit werd het tijd om richting Gentse Feesten te vertrekken. Nadat we zowel Marijke als Liesbeth hadden opgepikt aan het station, besloten we om iets te eten. Onze maagjes grommelden immers na al dat harde werk. Zus Stephanie gaf elke pink lady nog een tooter waarop we naar de Veldstraat trokken. De regen viel intussen met bakken uit de hemel. Ikzelf bleek nogal overenthousiast te zijn over de tooter en heb dan ook verschillende mensen doof geblazen (de hele dag door *bloos*). Rond half drie stormden we doorweekt de Lunch garden binnen waar menig vrouw en man zich een hoedje schrok van al dat jong en roos geweld. Onze buikjes werden gevuld, de hemel klaarde uit en dus kon Evelyn met haar opdrachten kon beginnen: “vraag aan vijf koppels het geheim van een goed huwelijk”, “wat is de mooiste openingsdans” of “zing een liedje met een straatmuzikant en verdien vijf euro”. Moed indrinken gebeurde met de nodige jenevers. Evelyn was volop bezig met haar opdrachten toen we plots de stem van Garry Hagger hoorden, klaar om de Korenmarkt in vuur en vlam te zetten met een optreden. Garry Hagger zowaar! Dat zeg je natuurlijk niet tegen een bende giecheltrutten. Na het eerste liedje had de zanger door dat er een bride to be voor zijn podium stond. Hij droeg dan ook zijn volgende nummer aan haar op, met aangepaste tekst (“Evelyn, jij bent klaargekomen.”). Gekrijs alom! Na zijn serenade riep Garry Evelyn bij zich met de vraag of ze wilde dansen op het podium. Toen werden de pink ladies helemaal gek. Evelyn gaf het beste van zichzelf en wij schreeuwden onze stemmen schor. Garry heeft waarschijnlijk nog nooit zo’n enthousiaste danseres (en publiek) gehad.
Vervolgens trokken we verder de Gentse Feesten in. Na gegiechel met wat Engelsen (“Do you wanna see my pussy?” – lees: een Hellow Kitty ballon aan de pols van Evelyn) en een liedje aangevraagd te hebben op de lokale radio, gingen de opdrachten verder: “zet een Sara-bril op en ga met nerds op de foto (onder het mom “ik hou van mannen met een bril”) en “ga op de foto met een man in uniform”. Onze voetjes begonnen stilaan pijn te doen en daarom zochten we verkoeling op een terrasje. De cava vloeide rijkelijk en miste zijn effect niet. Met een zatte bruid in spé en een bende gibberende dronken pink ladies als gevolg. Naar het toilet gaan werd een avontuur en op een barkruk kruipen een heuse onderneming. En ondertussen bleven we vrolijk tooteren. Vooral de mojito-song werd ons favoriete nummer. Even later vervoegden de mannen ons met wie we een bord ribbejtes en ander vet vlees gingen verorberen. Liters water en een wandeling in de koele buitenlucht zorgden ervoor dat Evelyn terug nuchter werd. Nadien besloten we om nog een stapje in de wereld te zetten (met alweer die dekselse jenever) om uren later moe en met hese stem in bed te kruipen.
