Archief voor september, 2008

Aan alle mensen op de aarde,

Bij deze bied ik jullie mijn oprechte excuses aan. Het is helemaal niet mijn bedoeling om jullie agressief te maken, maar ik kan er niets aan doen. Het is sterker dan mezelf: ik hou nu eenmaal van rood. Het is zo’n vrolijke kleur, sterk ook, lot’s of attitude en toch lief. Bovendien staat rood me. Althans, dat is mijn bescheiden mening. De complimentjes van mensen rondom me versterken dat idee. Al moet ik dat ooit eens effectief laten vaststellen door een kleurenconsulente.

Soit, het doet er niet toe: rood is mijn trouwe kleurpartner tijdens het shoppen. Geen wonder dat ik onlangs een rode jas heb gekocht. 

Het is alleen…

Uit diverse kleurtesten blijkt dat rood mensen agressief maakt. Wat voor onmens ben je als je weet dat mensen de verschrikkelijkste en meest geweldadige dingen beginnen te denken wanneer ze jou in een rode jas zien…?

Ik ben gewoon een wandelend reclamebord voor agressie!  

Nochtans heb ik niet getwijfeld aan mijn aankoop. Een vredevolle wereld versus een hell yeah gevoel met een rode jas? De keuze was snel gemaakt. 

Ben ik nu een beetje egoïstisch? 

Dan nog, ik zie er zo cool uit!

En ja, de kraag rekt mee aan mijn nek ;-)

Reacties (2)

Op de openbare weg

Ik heb het gedaan met Peter Van De Veire!

Mijn theoretisch rijbewijs geleerd alleszins. Op de site van Touring vertelt Peter alles wat je moet weten over autosnelwegen, parkeren, lichten en wegmarkeringen. En of hij dat goed doet! Gisteren behaalde ik een mooie score van 46 op 50 op mijn rijexamen.  

Het werd stilaan tijd om eraan te beginnen. De vraag “heb je al een rijbewijs” in combinatie met mijn leeftijd beantwoordde ik de laatste tijd met blozende kaakjes. De beschamende blikken van omstaanders werden talrijker. Bovendien beweer ik al drie jaar dat ik mijn rijbewijs “in de volgende zomervakantie” ga halen. Meer zelfs, op oudjaar 2005 maakte ik het voornemen dat ik op mijn 20ste (ongeveer 16 maanden later) een motorvoertuig op vier wielen zou besturen.

Ik ben 22 jaar. Dat was meteen mijn eerste en laatste voornemen ooit.

De oplossing was nochtans simpel: later geboren worden. (De stap zetten naar effectief leren even buiten beschouwing gelaten). Ongeveer een maand geleden kondigde minister van Mobiliteit Katleen Van Brempt immers aan dat ze meer geld vrijmaakt voor theorielessen op school. Vaak hoor je mij luidop klagen wanneer mensen mij 18 jaar schatten, maar in dit geval was het mooi meegenomen om wat jonger te zijn.

Tot gisteren. Samen met Elle, vriendin sinds jaar en dag, trok ik ’s morgens naar het examencentrum in Asse. Twintig minuten later: zij geslaagd, ik geslaagd. En uiteraard hoorde daar een foto bij. Na drie jaar flauwe excuses is de kans groot dat mensen mij niet eens zouden geloven ;-)

Reacties (4)

Politieke oplossing

Gelezen in het weekblad Story: de hond van Herman De Croo is gestorven. De OpenVLD-politicus is er het hart van in en moet nu zijn potje yoghurt alleen opeten. Zijn geliefde huisdier at immers elke morgen met hem mee.  

Beste Herman De Croo,

Wat denkt u van een kat in plaats van een hond?

Mijn poes Kasper is een fervente fan van yoghurt. Vooral dan met aardbeiensmaak. Jammer genoeg ben ik op het vlak van aardbeienyoghurt vrij egoïstisch ingesteld. Ik wil het dekseltje nog delen, maar daar stopt het. Anders heb ik zelf niets meer en ik ben nogal verzot op aardbeien moet u weten. Daarom bied ik u met alle plezier Kasper aan om samen te ontbijten. Denk aan de voordelen: u heeft een ontbijtmaatje, ik ben op mijn gemak en Kasper heeft elke dag yoghurt. Wat denkt u?

Met vriendelijke groeten.  

Laat een reactie achter

And the difference is…

Er is iets geweldig interessant gebeurd de afgelopen week!

Ik ken eindelijk het verschil tussen confituur en gelei. (Met interessant bedoel ik interessant in mijn eigen kleine hoofd. *sigh*) 

Meme G. zat middenin een berg appels en bosbessen toen ik bij haar kwam. Ze was bezig met confituur te maken. “Let maar goed op zodat je het ook weet”, zei ze in ware Piet Huysentruyt-stijl. De leerling in mij las dan ook aandachtig de achterkant van een pakje waarin een soort glibberige suikerachtige massa zat. “Om confituur te maken blablabla, maar als u gelei wil maken dan…”

Flits in mijn hoofd. Wat is in godsnaam het verschil tussen confituur en gelei? Het teleurgestelde gezicht van Piet verschijnt meteen in mijn gedachten.

“Bij confituur behoud je de brokjes fruit, bij gelei zeef je alles waardoor je enkel met het sap van het fruit werkt”, antwoordt meme G. terwijl ze ijverig in de potten blijft roeren.

Weg is Piet. En een belangrijke levensvraag is opgelost. Ik kan met volle teugen genieten van mijn boterham met zelfgemaakte appelbosbessenconfituur.  

Reacties (4)

One phone call away

Mijn eerste telefoongesprek met Antje (nu twintig maanden jong):

Ik: Dag Antje.
Antje: Dag Mieke (zeer lang en enthousiast uitgesproken).
Ik: Hoe gaat het?
Antje: Goed (eveneens lang en enthousiast).
Ik: Zijn je grote broers thuis?
Antje: Ja.
Ik: Zijn ze naar school geweest?
Antje: Ja.
Ik: Was het leuk?
Antje: Ja.
Ik: Heb jij vandaag gespeeld?
Antje: Ja.
Ik: Alleen of met moeke?
Antje: Met moeke (inderdaad: lang en enthousiast).

Soms is er niet meer nodig om gelukkig te zijn.  

Reacties (2)