Hoe groot is de kans dat je twee keer een treinongeval meemaakt op net dezelfde plaats op net dezelfde manier?
In mijn geval? Reuzegroot!
Tijdens de examens gebeuren er zelden spannende gebeurtenissen. Dat vind ik niet erg, examens op zich zijn al avontuurlijk genoeg, ik heb geen nood aan extra stressy toestanden. Mijn favoriete stylo vergeten kan al voldoende drama veroorzaken. Geen andere gekke dingen graag.
Om kwart voor één botst mijn trein met een vrachtwagen.
Crap.
Maar been there, done that denk ik meteen. Twee jaar geleden maakte ik net hetzelfde mee: toen knalde mijn trein ook tegen een vrachtwagen die nog op de sporen stond. Ook in Oudegem. Binnen een halfuurtje zit ik op een andere trein richting Gent en kan ik zonder problemen mijn examen om half drie afleggen.
Om kwart na twee zit ik nog steeds op de trein. Niet tof!
Gelukkig bestaat er zoiets als een evacuatie door zes onknappe brandweermannen (it’s about time), een nonkel Bart die je stante pede een lift naar school geeft en een lieve lector die bereid is om te wachten.
De volgende keer vergeet ik mijn stylo.
