Ik heb niet de gewoonte om foto’s van mijzelf op mijn blog te plaatsen, maar vandaag is een uitzondering. Er hoort namelijk een zeer schön verhaal bij en, en plus, zo weet u meteen wie er achter Madrina schuilt. Ha, twee vliegen in één klap.

Ik gebruik bijna nooit never nada zelden make-up. Als in zeldzame momenten die ik op één hand kan tellen, zoals: het huwelijk van Evelyn & Niels, mijn moment of fame in Blokken, barbiepop spelen tijdens babysitgelegenheden of gewillige vriendin vlak voor een feestje. Verder is het al what you see, is what you get wat de klok slaat.

En toen verscheen er een status op Facebook. Sarina zocht een blank model tussen 20 en 40 jaar die zich wilde vrijmaken voor een examen klassieke make-up. Vriendelijk en behulpzaam als ik ben, antwoord ik dan iets à la “ik ben geen model, maar ik wil u altijd helpen”.

En dus trok ik gisteren met mijn persoonlijke MUA naar Berchem. Met de auto. Op de dag van de treinstaking. Als in drie uur onderweg zijn… Inclusief de aanwezigheid van het stressvirus. Echt, dolletjes!

Gelukkig was het examen zeer fijn :-)  

Daar lag ik dan, op een gemakkelijke stoel, met mijn beentjes in de lucht en warme zonnestraaltjes op mijn gezicht. Te genieten van zachte handen die allerlei dingen deden zoals dagcrème en foundation smeren, poederen, wimpers kleuren met oogpotloden en twee kleurtjes oogschaduw gebruiken, …

Na een dik uurtje kwam er tenslotte een hele nieuwe Madrina tevoorschijn. Ik was onder de indruk. En even sprakeloos. Al was de stralende glimlach van mijn tevreden visagiste het leukste gedeelte :-)  Ook de lerares, die kwam inspecteren (“oh, rood flatteert je” – dank u egoboost), was uitermate tevreden over het werk van haar leerling.

Nadien hebben we het resultaat fotogewijs op de gevoelige plaat gezet. Voor haar portfolio. Ik ben numero uno :-) En tegelijkertijd hebben we vastgesteld dat er geen model in mij schuilt, al blame ik dat ook aan de VERSCHRIKKELIJK SLECHTE HAARDAG. Ik haat het namelijk als mijn froufrou te lang is en opzij springt waardoor mijn voorhoofd niet bedekt is. Bah! Volgende keer wil ik ook een kapster ;-)

Soit, let dus niet op de combinatie gezicht-haar, maar kijk naar de make-up; naar de paarse oogschaduw, de pikzwarte wimpers, het blosje op mijn wangen en de lippenstift in een bessenrode kleur. Mmmm, bessenrood, lezers, bes-sen-rood… Merk ook de matching met mijn rode sjaal. En waarneem ook een stukje van mijn nieuwe jas. Ja, die van de jeansbroek ;-)

Nogmaals, ferm hé :-)
Menig Facebookvriendje is al onder de indruk van de andere ik.

Ik wil trouwens nog een keertje! :-)
Ook voor al haar andere examenopdrachten. Of oefenmomenten.
Of bij andere studenten.

En nu heb ik ook een visagiste voor toekomstige feestjes (voor mij) en fotoshoots (voor mijn oefenvriendjes). Juj!

Ps: In het belang van mijn goed gevoel en de veelvuldige lezersvraag “hoe zie jij eruit“, hierbij ook een goede haarfoto :-)