Sinds enkele maanden is er een Torfs in mijn stad. U weet wel, de ‘schoenen met naam’-winkel. Dat is een geweldige meevaller voor mijn voeten, maar een even grote tegenvaller voor mijn portefeuille ;-)

Mijn voeten zijn  namelijk van het ‘lakse ligamenten, tussen twee maten in en zelfs verschillend naargelang het seizoen, blaren en een ruwe huid‘-soort. Niet evident om een tof paar schoenen te vinden.

Enkele jaren geleden stapte ik dan ook zonder verwachtingen binnen bij Torfs. Meteen vond ik er de perfecte zwarte enkellaarsjes. Duur: ja, maar zo comfortabel. Mmmm. Alsof mijn voeten gemaakt zijn voor merken uit de schoenenwinkel. Of omgekeerd. Sindsdien staat Torfs bovenaan mijn leuke shops-lijstje.

Torfs verkoopt trouwens ook altijd superleuke botjes, ideaal voor iemand met een botjesverslaving ;-) Alweer minder voor de rekening…

Nu heeft de schoenenketen sinds enkele maanden ook een vestiging in Dendermonde. Met alle gevolgen vandien. In het schoenenwalhalla vond ik sindsdien al een paar supermooie blauwe ballerina’s (ik draag nochtans zelden tot nooit blauw, zo ver krijgt Torfs mij al), zwarte afzakkende kuitlaarzen met een fijn hakje, een paar makkelijke sneakers met twee soorten veters in (perfect voor Zuid-Afrika), … Telkens weten ze mij wel te verleiden met één of ander bloedmooi paar :-)

En afgelopen zaterdag opnieuw: ik ben de trotse eigenaar van een paar grijze prachtige pumps van S. Oliver. Met een hak. Ik, die steeds voor comfort in plaats van elegantie kies, heb nu pumps met een hak gekocht. Omdat ik meteen kriebels in mijn buik kreeg. Omdat zowel het engeltje als het duiveltje op mijn schouders overtuigd waren van de aankoop. Ik heb mij zelfs moeten bedwingen om niet alle kleuren te kopen. Zo mooi… Zucht. 

En ook al kan ik niet op hakken lopen, voor dat prachtige paar ben ik bereid om dag in dag uit te oefenen. Hopeloos verliefd noemen ze zoiets ;-)